17 خرداد قرار بود با همکلاسی های خواهرم یعنی دانشجوهای جهانگردی دانشگاه آبا عازم یه برنامه کوهنوردی تا ایستگاه شیرپلای دربند بشیم قرارمون بین یه ربع به هفت تا هفت صبح پای مجسمه بود که من و حمیده و دوستم سحر نیم ساعت زودتر رسیدیم و دوستم جای پارک پیدا نمیکرد که یه آقایی یه جای پارک به قیمت 2000تومان بهمون فروخت و بعدش رفتیم نون بربری خشخاشی به قیمت 1000تومان خریدیم و دقیقا سر ساعت 7 حرکت کردیم ، برنامهواقعا منظم بود،آقای احسان محمدپور که این سفر رو برنامه ریزی کرده بود می گفت برای دقیقه دقیقه سفر فکر کرده بود و طرح داشت اون موقع من متوجه ارزش برنامه ریزی نشدم اما 3 هفته بعد وقتی با یکی از دوستانم به برنامه به قول خودش کوهنوردی؟؟؟؟ دریاچه شور مست رفتم واقعا تفاوت برنامه ریزی و تفاوت دانشجوی فارغ التحصیل از دانشگاه علامه طباطبایی( آقای محمدپور کارشناس جهانگردی طباطبایی )و دانشگاه علامه قزوینی رو متوجه شدم . مسیر کوه طناب کشی شده بود و واقعااین تصور رو در ذهن ایجاد می کرد که دربند در بند کشیده شده ، دوست من سحر که تصور نمی کرد برنامه جدی باشه و تصور یه سفر پیک نیکی مثل سفر به ورده رو تو ذهن داشت که بشینیم یه گوشه و برای امتحان حسابداری فردا درس بخونیم، وقتی دید پیش بینیش اشتباه از آب در اومد ساز مخالف کوک کرد با یک سر از دوستانی که سفراشون کویتی بود توی مسیر موند و بقیه تا ایستگاه رفتیم و 11:30 به ایستگاه رسیدیم و صبحانه و ناهار رو یکی کردیم و املت 4000تومنی که یک نفر رو کامل سیر نمیکرد خوردیم. ساعت 3 دوباره پای مجسمه بودیم .


اینم احترام طبیعت گردها به توسعه پایدار